*به نام خدایی که در همین نزدیکی است*
سلام.
1. قرآن را که باز کردم، سوره عنکبوت آمد.....آیه7: و الـّذین آمنوا و عملوا الصّالحات لنکفـّـرنّ عنهم سیّــئاتهم و لنجزینّـهم أحسن الذی کانوا یعمـــلون. «و کسانی که ایمان آوردند و اعمال شایسته انجام دادند، پس ما هم گناهانشان را محو ومستور می کنیم و بهتر از آن اعمال نیکشان، به آنها پاداش می دهیم.»
2. کمتر از یک هفته تا لیلة الرغائب مونده....... شب آرزوها. مواظب باشیم که از خدا چی می خوایم و چه جوری می خوایم. خود خداوند در قرآنش فرمود: (چه بسا چیزی را ناپسند بدانید و آن در واقع برای شما خیری باشد.) برای من هم دعا کنید. آزمون دارم.
3. چند وقتی بود که با خودم قهر بودم و حتی حوصله نوشتن روزانه رو هم نداشتم. چندین صفحه از سررسیدم خالی مونده بود. اما حالا حالم بهتره. با این حال به دلایلی، از این به بعد کم پیدا می شم و اصلاً شاید دیگه نیام. شاید این پست آخرم باشه.
4. برای کسانی که می خواستند در مورد من بدونن، گوشه سمت چپ وب، یه چیزایی نوشتم. در ضمن، من همیشه همه پست های شما رو حتی شده Offline  می خوندم. کامنت نزدنم دلیل بر بی توجهی نبود.
5. اگه موقعیتش پیش اومد و رفتیم مشهد، به یادتون هستم. هر چند که روسیاهم، ولی این دلیل نمی شه که از رحمت خداوند ناامید باشم.
6. حالا که ممکنه کم پیدا بشم، بد نیست شعرایی رو که یه وقتایی گفته بودم براتون بنویسم. شعرایی که قبلاً با خوندنشون ذوق زده می شدم و حالا با خوندنشون افسوس می خورم که چرا قدر خودم رو ندونستم و .......... 
*************
*اولین*
الا یــا ایهـــــــا الکـــامـــــی                به ســـــوی مــــــا بـزن گـامی
تو که از انصاف می گویی                بخوان هر صبح و هر شامی،
بســـــــی کامنت که بگذارند               هـــــــواداران بـه هــــر نــامــی
بده بر مـــــا جوابی خـــوش                که باشـد بـــــــهتر از شامــــی
و در آخـــر فقــــــط ایـنکــه                مواظــب بــــــاش ای نامـــــی،
در این دنـــیـــای وانفـــــساه               نــیفتـــــی توی یــــک دامـــــی
اگـــر یـــــــک روز در TV               شـــوی غایـــــب چه ناکـــامی!
چرا که در هـــــمه ایـــــران               فـــــقـــــــــط یــکی بود "کامی"
1385/08/29
*************
*واپسین*
مرد خوش ذوقی به نام "کامران" // از تبار فلفلی های زمان
روزگاری در TV پیداش شد // اندرون هر خبر زود جاش شد
می گرفت او در خبر مچ از وزیر // از رئیس و از مدیر و از سفیر
در خیابان سوژه پیدا می نمود // از حسین آقای دوربینی ز دود
از درون پادگان و از پلیس // از رضازاده، مدال های نفیس
با تمام سوژه های بکر و ناب // ملتی را می نمود او دل چو آب
ناگهان بهر یکی Mission نمود // به عراق از روی ناچاری ورود
از همان روزی که از ایران برفت // یک نفر از بیشه شیران برفت
ملتی وقتی که او رفت به عراق // می مکید پای TV  دائم سماق
در همانجا هم گزارش می گرفت // از عراقی ها به زحمت، سخت و سفت
از عموجعفر، عروسی، از شکار // از صف بنزین و گرما، کار و عار
از دل سرداب و از سردار عشق // از خریدار سر بازار عشق
چشم های ملت ما بود تیز // از برای دیدن آن مرد ریز
اتفاقاً چند روزی غیب شد // یکهو در دلها چه شک و ریب شد!
کامران رفته کجا؟ دیر آمده // خود شکاری گشته یا شیر آمده؟....
عاقبت در جعبه جادو شبی // ظاهر آمد زائر سبط نبی
شکل و وضعش اندکی آشفته بود // حرف هایی در دلش ناگفته بود
بعد از آن شب کار خود از سر گرفت // شد دوباره با خبر فابریک و چفت
زان پس امّا آتشش سوزان نبود // خار چشمان زراندوزان نبود
خطّ آزادش به تعطیلی کشید // مچ گرفتن های او را کس ندید....
لیک خواهم من هنوز از او، کند // چون همیشه کار خود با جدّ و کدّ
نهراسد از کسی جز ربّ خویش // گر شنید حتــّی زمانی سبّ خویش
چون که راه حق رهی پاینده است // حق خود اهلش را نگهدارنده است.....
1385/10/12  
*********************************
*********************************
گفتم خداحافظ..... گفتی برو به سلامت!